donabitur

Discretiva

donabitur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dōnābitur	tertia singularis	futurum	passiva	indicativus	dōnō (dōnāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /doːˈnaːbitur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dō·nā·bi·tur — morphologica: don-abitur

Loci

Decimus Iunius Iuvenalis ca. 60-130

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 100/128 p.C.n.)

• si quid Palfurio, si credimus Armillato,

quidquid conspicuum pulchrumque est aequore toto

res fisci est, ubicumque natat. donabitur ergo,

ne pereat. iam letifero cedente pruinis

autumno, iam quartanam sperantibus aegris,

stridebat deformis hiems praedamque recentem

servabat; tamen hic properat, velut urgueat auster. —Saturae D. Iuni Iuvenalis