doluistis

E Victionario

Discretiva

doluistis dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
doluistis secunda pluralis perfectum activa indicativus doleō (dolēre)

Appellatio[+/-]

API: /do.luˈis.tis/(classice)
Syllabificatio phonetica: do·lu·is·tis — morphologica: dolu-istis

Loci[+/-]

P. Ovidius Naso
–42…+18
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (12-16 p.C.n.)

  • Inmemor illorum, vestri non inmemor umquam
qui mala solliciti nostra levatis ero.
Et prius hic nimium nobis conterminus Hister
in caput Euxino de mare vertet iter,
utque Thyesteae redeant si tempora mensae,
Solis ad Eoas currus agetur aquas,
quam quisquam vestrum qui me doluistis ademptum
arguat ingratum non meminisse sui. —Epistulae ex Ponto Ovidii Nasonis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Publius Ovidius Naso - Epistulae ex Ponto. (Bibliotheca Augustana): Liber quartus, 6: Bruto, versus 49 — doluistis
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: doluistis.