doluimus

Discretiva

doluimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
doluimus	prima pluralis	perfectum	activa	indicativus	doleō (dolēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /doˈlu.i.mus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: do·lu·i·mus — morphologica: dolu-imus

Loci

Seneca maior –53…+39

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Multa non adgnosco: frater domi damnatus est, ego in publico; illi obiectum est quod parricidium fecerit, mihi quod non fecerim; ille negabat, mihi novo patrocinio utendum est: “fratrem occidi”; in ea domo in qua parricidia damnantur haec innocentia est. Video vos invitos audire hoc genus defensionis: malo itaque me vobis innocentem probare quam patri. Fratrem non occidi, non potui fratrem occidere; idem timuimus, idem doluimus, idem flevimus, eundem patrem habuimus, eandem matrem, eandem novercam. —Suasoriae Senecae maioris