doluimus

E Victionario

Discretiva

doluimus dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
doluimus prima pluralis perfectum activa indicativus doleō (dolēre)

Appellatio[+/-]

API: /doˈlu.i.mus/(classice)
Syllabificatio phonetica: do·lu·i·mus — morphologica: dolu-imus

Loci[+/-]

Seneca maior
–53…+39
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Multa non adgnosco: frater domi damnatus est, ego in publico; illi obiectum est quod parricidium fecerit, mihi quod non fecerim; ille negabat, mihi novo patrocinio utendum est: “fratrem occidi”; in ea domo in qua parricidia damnantur haec innocentia est. Video vos invitos audire hoc genus defensionis: malo itaque me vobis innocentem probare quam patri. Fratrem non occidi, non potui fratrem occidere; idem timuimus, idem doluimus, idem flevimus, eundem patrem habuimus, eandem matrem, eandem novercam. —Suasoriae Senecae maioris [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Lucius Annaeus Seneca Maior - Controversiae. (The Latin Library): Liber septimus. Caput 1: Ab Archipirata Filio Dimissus: Iuni Gallionis, [12] — doluimus
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: doluimus.