disturbate

Discretiva

disturbate dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

disturbāte

Proprietates grammaticales¹

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
disturbāte	secunda pluralis	praesens	activa	imperativus	disturbō (disturbāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /disturˈbaːte/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dis·tur·bā·te — morphologica: dis-turb-ate

Proprietates grammaticales²

Forma	Modus flexurae	originis
disturbāte	casus vocativus singularis · genus masculinum	participii disturbātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /disturˈbaːte/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dis·tur·bā·te — morphologica: dis-turbat-e

Italice

disturbate

Proprietates grammaticales¹

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
disturbate	secunda pluralis	praesens	activa	indicativus	disturbare
disturbate	secunda pluralis	praesens	activa	imperativus	disturbare

Appellatio pronuntiatusque

API: /disturˈbate/

Syllabificatio phonetica: di·stur·ba·te — morphologica: dis-turb-ate

Proprietates grammaticales²

Forma	Modus flexurae	originis
disturbate	forma pluralis · genus femininum	adiectivi disturbato

Appellatio pronuntiatusque

API: /disturˈbate/

Syllabificatio phonetica: di·stur·ba·te — morphologica: dis-turbat-e