disturbate

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg disturbate dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

disturbāte[+/-]

Proprietates grammaticales1[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
disturbāte secunda pluralis praesens activa imperativus disturbō (disturbāre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /disturˈbaːte/(classice)
Syllabificatio phonetica: dis·tur·bā·te — morphologica: dis-turb-ate
Proprietates grammaticales2[+/-]
Forma Modus flexurae originis
disturbāte casus vocativus singularis · genus masculinum participii disturbātus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /disturˈbaːte/(classice)
Syllabificatio phonetica: dis·tur·bā·te — morphologica: dis-turbat-e

Italice[+/-]

disturbate[+/-]

Proprietates grammaticales1[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
disturbate secunda pluralis praesens activa indicativus disturbare
disturbate secunda pluralis praesens activa imperativus disturbare
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /disturˈbate/
Syllabificatio phonetica: di·stur·ba·te — morphologica: dis-turb-ate
Proprietates grammaticales2[+/-]
Forma Modus flexurae originis
disturbate forma pluralis · genus femininum adiectivi disturbato
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /disturˈbate/
Syllabificatio phonetica: di·stur·ba·te — morphologica: dis-turbat-e