discendas

Discretiva

discendas dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
dīscendās	casus accusativus pluralis · genus femininum	gerundivi dīscendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːsˈkendaːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dīs·cen·dās — morphologica: disc-end-as

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Protesilae, tibi nomen sic fata dederunt,

victima quod Troiae prima futurus eras.

Idmona quod vatem, medicum quod Iapyga dicunt.

Discendas artes nomina praeveniunt.

Et tu sic, Meroe, non quod sis atra colore,

ut quae Niliaca nascitur in Meroe,

infusum sed quod vinum non diluis undis,

potare immixtum sueta merumque merum. —Epigrammata de diversis rebus Ausonii Burdigalensis (ca. 310–394). 19. IN MEROEN ANVM EBRIOSAM (apud Vicifons).