diruit

Discretiva

diruit dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dīruit	tertia singularis	praesens	activa	indicativus	dīruō (dīruere)
dīruit	tertia singularis	perfectum	activa	indicativus	dīruō (dīruere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈdiːru.it/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·ru·it — morphologica: di-ru-it

Loci

Quintus Horatius Flaccus -65…-8

Titus Livius -58…+17

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

C. Plinius Secundus 23-79

P. Cornelius Tacitus 55-117

C. Suetonius Tranquillus ca. 70-150

antiq.

class.

class.

class.

I

II

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 20-13 a.C.n.)

• si curatus inaequali tonsore capillos

occurri, rides; si forte subucula pexae

trita subest tunicae, vel si toga dissidet impar,

rides: quid? mea cum pugnat sententia secum,

quod petiit spernit, repetit quod nuper omisit,

aestuat et vitae disconvenit ordine toto,

diruit, aedificat, mutat quadrata rotundis? —Epistularum libri II Q. Horatii Flacci

class.

• Dilectu deinde habito Minucius contra Sabinos profectus non invenit hostem. Horatius, cum iam Aequi Corbione interfecto praesidio Ortonam etiam cepissent, in Algido pugnat; multos mortalis occidit; fugat hostem non ex Algido modo, sed a Corbione Ortonaque. Corbionem etiam diruit propter proditum praesidium. —Ab urbe condita Titi Livii

class.  (41 p.C.n.)

• Hoc non facit ratio; sed si ita opus est, silens quietaque totas domus funditus tollit et familias rei publicae pestilentes cum coniugibus ac liberis perdit, tecta ipsa diruit et solo exaequat et inimica libertati nomina exstirpat. Hoc non frendens nec caput quassans nec quicquam indecorum iudici faciens, cuius tum maxime placidus esse debet et in statu vultus, cum magna pronuntiat. —De ira libri III Senecae

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Gallus oppida diruit, non nominata auctoribus qui ante scripserunt, Negranam, Nestum, Nescam, Magusum, Caminacum, Labaetiam et supra dictam Maribam circuitu VI, item Caripetam, quo longissime processit. —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 105-110 p.C.n.)

• non tamen ausus oppidum Batavorum armis tueri, raptis quae ferri poterant, ceteris iniecto igni, in insulam concessit, gnarus deesse navis efficiendo ponti, neque exercitum Romanum aliter transmissurum: quin et diruit molem a Druso Germanico factam Rhenumque prono alveo in Galliam ruentem, disiectis quae morabantur, effudit. —Historiae P. Cornelii Taciti

saec. II.

• ampla et operosa praetoria gravabatur. et neptis quidem suae Iuliae, profuse ab ea extructa, etiam diruit ad solum, sua vero quamvis modica non tam statuarum tabularumque pictarum ornatu quam xystis et nemoribus excoluit rebusque vetustate ac raritate notabilibus, qualia sunt Capreis immanium beluarum ferarumque membra praegrandia, quae dicuntur gigantum ossa, et arma heroum. —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli