diruendo

Discretiva

diruendo dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

dīruendō

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
dīruendō	—	—	activa	gerundium­	dativo	dīruō (dīruere)
dīruendō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	dīruō (dīruere)

Forma	Modus flexurae	originis
dīruendō	casus dativus singularis · genus masculinum	gerundivi dīruendus
dīruendō	casus ablativus singularis · genus masculinum	gerundivi dīruendus
dīruendō	casus dativus singularis · genus neutrum	gerundivi dīruendus
dīruendō	casus ablativus singularis · genus neutrum	gerundivi dīruendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːruˈendoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·ru·en·dō — morphologica: di-ru-end-o

Loci

Titus Livius -58…+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Nam omnem laborem in muro crediderat diruendo fore; si aditum armatis in urbem patefecisset, fugam inde caedemque hostium fore, qualis captis urbibus fieri solet; ceterum postquam parte muri arietibus decussa per ipsas ruinas transcenderunt in urbem armati, illud principium velut novi atque integri laboris fuit. —Ab urbe condita Titi Livii