diluviis

Discretiva

diluviis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
dīluviīs	casus dativus pluralis	substantivi dīluvium
dīluviīs	casus ablativus pluralis	substantivi dīluvium

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːˈlu.wi.iːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·lu·vi·īs — morphologica: diluv-iis

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1370 p.C.n.)

• Addunt sane ingeniosi magis homines quam pii, ad eternitatem ipsam, de qua dictum est, mutationes rerum varias ex incendiis ac diluviis terrarum mundo invectas, quibus et temporalis et quodammodo novus videatur, cum eternus sit. —De sui ipsius et multorum ignorantia Petrarcae