dilatamini

Discretiva

dilatamini dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dīlātāminī	secunda pluralis	praesens	passiva	indicativus	dīlātō (dīlātāre)
dīlātāminī	secunda pluralis	praesens	passiva	imperativus	dīlātō (dīlātāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːlaːˈtaːminiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·lā·tā·mi·nī — morphologica: di-lat-amini

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Quare ergo non optas illorum thesaurorum bona, quae tecum omnes sine angustia valeant possidere? Desideras aurum, desidera iustitiam. Habere aurum non potes, nisi alius amittat: iustitiam ambo complectimini, et ambo dilatamini. —Sermones de Scripturis Augustini