dicaturos

Discretiva

dicaturos dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
dicātūrōs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	participii dicātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /dikaːˈtuːroːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: di·cā·tū·rōs — morphologica: dicat-ur-os

Loci

P. Cornelius Tacitus 55-117

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 105-110 p.C.n.)

• proprios inde stimulos legionibus admovebat, domitores Britanniae quartadecimanos appellans; principem Galbam sextae legionis auctoritate factum; illa primum acie secundanos nova signa novamque aquilam dicaturos. —Historiae P. Cornelii Taciti