dicastis

Discretiva

dicastis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dicāstis	secunda pluralis	perfectum	activa	indicativus	dicō (dicāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /diˈkaːstis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: di·cās·tis — morphologica: dica[v-i]stis

Formae aliae

• dicāvistis

Loci

Q. Septimius Florens Tertullianus ca. 150-230

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. III.

• Sed nobis tota crux imputatur, cum antemna scilicet sua et cum illo sedilis excessu. Hoc quidem vos incusabiliores, qui mutilum et truncum dicastis lignum quod alii plenum et structum consecraverunt. —Ad nationes Tertulliani