deridet

Discretiva

deridet dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dērīdet	tertia singularis	praesens	activa	indicativus	dērīdeō (dērīdēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /deːˈriːdet/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dē·rī·det — morphologica: de-rid-et

Loci

Marcus Valerius Martialis 40-103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

• Dum te prosequor et domum reduco,

Aurem dum tibi praesto garrienti,

Et quidquid loqueris facisque laudo,

Quot versus poterant, Labulle, nasci!

Hoc damnum tibi non videtur esse,

Si quod Roma legit, requirit hospes,

Non deridet eques, tenet senator,

Laudat causidicus, poeta carpit,

Propter te perit? hoc Labulle, verum est? —Epigrammata M. Valerii Martialis