deridemus

Discretiva

deridemus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dērīdēmus	prima pluralis	praesens	activa	indicativus	dērīdeō (dērīdēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /deːriːˈdeːmus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dē·rī·dē·mus — morphologica: de-rid-emus

Loci

Seneca maior -53…+39

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Eleganter in C. Cassi epistula quadam ad M. Ciceronem missa positum: multum iocatur de stultitia Cn. Pompei adulescentis, qui in Hispania contraxit exercitum et ad Mundam acie victus est. deinde ait: ‘nos quidem illum deridemus, sed timeo, ne ille nos gladio ἀντιμυκτηρίσῃ.’ —Suasoriae Senecae maioris