demonstravit

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstravit dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dēmōnstrāvit tertia singularis perfectum activa indicativus dēmōnstrō (dēmōnstrāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːwit/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·vit — morphologica: de-monstrav-it

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • nec non apud nos quoque Coum vinum ex Italico faciendi rationem Cato demonstravit, super cetera in sole quadriennio maturandum praecipiens. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XIV, cap. 10, [79] — demonstravit
  2. Vicicitatio: demonstravit.