demonstraverint

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstraverint dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dēmōnstrāverint tertia pluralis perfectum activa coniunctivus dēmōnstrō (dēmōnstrāre)
dēmōnstrāverint tertia pluralis futurum exactum activa indicativus dēmōnstrō (dēmōnstrāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːwerint/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·ve·rint — morphologica: de-monstrav-erint

Formae aliae[+/-]

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • in quibus aliter multa quam priores tradituri fatemur ea quoque illorum esse muneris qui primi vias quaerendi demonstraverint, modo ne quis desperet saecula proficere semper. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber secundus, 13. p. [62] — demonstraverint
  2. Vicicitatio: demonstraverint.