demonstratis

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstratis dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

dēmōnstrātis[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dēmōnstrātis secunda pluralis praesens activa indicativus dēmōnstrō (dēmōnstrāre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːtis/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·tis — morphologica: de-monstr-atis

dēmōnstrātīs[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
dēmōnstrātīs casus dativus pluralis participii dēmōnstrātus
dēmōnstrātīs casus ablativus pluralis participii dēmōnstrātus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːtiːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·tīs — morphologica: de-monstrat-is

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Sed in lichenis remediis atque tam foedo malo plura undique acerva<b>imus, quamquam non paucis iam demonstratis. medetur ergo plantago trita, quinquefolium, radix albuci ex aceto, ficulni caules <ex> aceto decocti, hibisci radix cum glutino et aceto acri decocta ad quartas. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XXVI, 10. p. [21] — demonstratis
  2. Vicicitatio: demonstratis.