demonstraretur

Discretiva

demonstraretur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dēmōnstrārētur	tertia singularis	imperfectum	passiva	coniunctivus	dēmōnstrō (dēmōnstrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /deːmoːn.straːˈreːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dē·mōn·strā·rē·tur — morphologica: de-monstr-aretur

Loci

Aulus Gellius ca. 130–180

Isidorus Hispalensis 560-636

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170–177 p.C.n.)

• Tum Ciceronem iudicare de viris doctis veritum esse, ne, quorum opinionem inprobasset, ipsos videretur inprobasse. ‘Persuasit igitur Pompeio, ut neque “tertium” neque “tertio” scriberetur, sed ad secundum usque “t” fierent litterae, ut verbo non perscripto res quidem demonstraretur, sed dictio tamen ambigua verbi lateret.’ —Noctes Atticae A. Gellii

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Ianuarius mensis a Iano dictus, cuius fuit a gentilibus consecratus; vel quia limes et ianua sit anni. Unde et bifrons idem Ianus pingitur, ut introitus anni et exitus demonstraretur. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis

saec. XII.

• Deinde in pectore praefatae imaginis, quam velut in medio australis aeris conspexeram, ut praedictum est, rota mirificae visionis apparuit cum suis signis huius fere similitudinis, ut instrumentum illud, quod ante viginti octo annos, velut in figura ovi significative videram, quomodo in tertia visione libri Scivias ostenditur, ita ut in eius summa parte per circuitum rotunditatis suae circulus in similitudine lucidi ignis, et sub illo circulus alius sicut circulus nigri ignis demonstraretur, ubi et idem circulus lucidi ignis eumdem circulum nigri ignis bis densitate sua superabat. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis