demonstrarentur

E Victionario

Discretiva

demonstrarentur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dēmōnstrārentur tertia singularis imperfectum passiva coniunctivus dēmōnstrō (dēmōnstrāre)

Appellatio[+/-]

API: /deːmoːn.straːˈren.tur/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōn·strā·ren·tur — morphologica: de-monstr-arentur

Loci[+/-]

Isidorus Hispalensis
560-636
Nicolaus Copernicus
1473–1543
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Scorpium quoque et Sagittarium propter fulgura mensis ipsius appellaverunt. Sagittarius vir equinis cruribus deformatus, cuius sagittam et arcum adiungunt, ut ex eo mensis ipsius fulmina demonstrarentur. Unde et sagittarius est vocatus. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [1][2]

Latinitas nova

saec. XVI.  (1543 p.C.n.)

  • Porro cum hactenus repertas sint rectas lineas, quas tres quas I.s. quae dodrantem unius subtendit: quibus intervallis possit aliquis canona exactissima ratione texere. Attamen si per gradus ascendere, & alium alii coniungere, vel per semisses, vel alio modo, de subtensis earum partium non immerito dubitabit. Quoniam graphicas rationes quibus demonstrarentur nobis deficiunt. —De revolutionibus orbium coelestium Nicolai Copernici [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana):  Liber III. De nominibus stellarum, quibus ex causis nomina acceperunt. Caput LXXI. [30] — demonstrarentur
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: demonstrarentur.
  3. 3.0 3.1 Nicolaus Copernicus - De revolutionibus orbium coelestium - Libri VI. Norimbergae apud Ioh. Petreum, Anno MDXLIII. (Universitas Turicensis) Liber primus. De magnitudine rectarum in circulo linearum. Cap. XII. — demonstrarentur