demonstrarent

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstrarent dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dēmōnstrārent tertia pluralis imperfectum activa coniunctivus dēmōnstrō (dēmōnstrāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːrent/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·rent — morphologica: de-monstr-arent

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • ischiadicis drachmam cum oxymelite ab ambulatione propinavere, torminibus quoque et in passo utilissimam, praecordiis etiam cibo ex aceto eam praedicantes serentesque in hortis. nec defuere qui et alterum genus facerent nec quale esset demonstrarent, contra serpentes in aqua bibendam edendamque comitialibus dantes. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXV, cap. 106, [169] — demonstrarent
  2. Vicicitatio: demonstrarent.