demonstrare

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstrare dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

dēmōnstrāre[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dēmōnstrāre secunda singularis praesens passiva imperativus dēmōnstrō
dēmōnstrāre
praesens activa infinitivus dēmōnstrō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːre/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·re — morphologica: de-monstr-are

Dacoromane[+/-]

demonstrare[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
demonstrare
praesens activa infinitivus demonstra substantiv.
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /demonˈstrare/
Syllabificatio phonetica: de·mon·stra·re — morphologica: de-monstr-are

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • elephans homine obvio forte in solitudine et simpliciter oberrante clemens placidusque etiam demonstrare viam traditur; idem vestigio hominis animadverso prius quam homine intremescere insidiarum metu, subsistere ab olfactu, circumspectare, iras proflare nec calcare, sed erutum proximo tradere, illum sequenti, simili nuntio usque ad extremum, tunc agmen circumagi et reverti aciemque derigi. adeo omnium odori durare virus illud maiore ex parte ne nudorum quidem pedum. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber octavus, 5. p. [9] — demonstrare
  2. Vicicitatio: demonstrare.