demonstrare

Discretiva

demonstrare dictio est in variis linguis:

• Dacoromane: demonstrare

Formae affines

Latine

dēmōnstrāre

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dēmōnstrāre	secunda singularis	praesens	passiva	imperativus	dēmōnstrō
dēmōnstrāre	—	praesens	activa	infinitivus	dēmōnstrō

Appellatio pronuntiatusque

API: /deːmoːnˈstraːre/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·re — morphologica: de-monstr-are

Dacoromane

demonstrare

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
demonstrare	—	praesens	activa	infinitivus	demonstra substantiv.

Appellatio pronuntiatusque

API: /de.monˈstra.re/

Syllabificatio phonetica: de·mon·stra·re — morphologica: de-monstr-are

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

C. Plinius Secundus 23-79

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 85 a.C.n. / 669 a.u.)

• deinde, cum lenieris eum, qui audiet, demonstrare, nihil eorum ad te pertinere et negare quicquam de adversariis esse dicturum, neque hoc neque illud, ut neque aperte laedas eos, qui diliguntur, et tamen id obscure faciens, quoad possis, alienes ab eis auditorum voluntatem; et aliquorum iudicium simili de re aut auctoritatem proferre imitatione dignam; deinde eandem aut consimilem aut maiorem aut minorem agi rem in praesenti demonstrare. —De inventione Ciceronis

saec. I.

• elephans homine obvio forte in solitudine et simpliciter oberrante clemens placidusque etiam demonstrare viam traditur; idem vestigio hominis animadverso prius quam homine intremescere insidiarum metu, subsistere ab olfactu, circumspectare, iras proflare nec calcare, sed erutum proximo tradere, illum sequenti, simili nuntio usque ad extremum, tunc agmen circumagi et reverti aciemque derigi. adeo omnium odori durare virus illud maiore ex parte ne nudorum quidem pedum. —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Nec Mercurius omisit obsequium. Nam per omnium ora populorum passim discurrens sic mandatae praedicationis munus exequebatur: «Si quis a fuga retrahere vel occultam demonstrare poterit fugitivam regis filiam, Veneris ancillam, nomine Psychen, conveniat retro metas Murtias Mercurium praedicatorem, accepturus indicivae nomine ab ipsa Venere septem savia suavia et unum blandientis adpulsu linguae longe mellitum.» —Metamorphoseon libri XI Apulei