demonstrabunt

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstrabunt dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dēmōnstrābunt tertia pluralis futurum activa indicativus dēmōnstrō (dēmōnstrāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːbunt/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·bunt — morphologica: de-monstr-abunt

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Chaldaei Assyriam et Babyloniam demonstrabunt. Africam, Hispanias, Gallias sileri non erit mirum; nemo enim observavit in iis, qui proderet siderum exortus. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVIII, 57. p. [216] — demonstrabunt
  2. Vicicitatio: demonstrabunt.