demonstrabimus

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstrabimus dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dēmōnstrābimus prima pluralis futurum activa indicativus dēmōnstrō (dēmōnstrāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːbimus/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·bi·mus — morphologica: de-monstr-abimus

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • ceterum aeterna caelestibus est natura intexentibus mundum intextuque concretis, potentia autem ad terram magnopere eorum pertinens, quae propter effectus claritatemque et magnitudinem in tanta subtilitate nosci potuerunt, sicut suo demonstrabimus loco. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, cap. 6, [30] — demonstrabimus
  2. Vicicitatio: demonstrabimus.