demonstrabatur

E Victionario

Discretiva

demonstrabatur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dēmōnstrābātur tertia singularis imperfectum passiva indicativus dēmōnstrō (dēmōnstrāre)

Appellatio[+/-]

API: /deːmoːn.straːˈbaːtur/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōn·strā·bā·tur — morphologica: de-monstr-abatur

Loci[+/-]

Q. Septimius Florens Tertullianus
ca. 150-230
Aurelius Augustinus Hipponensis
354–430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. III.

  • Nec illud omittam, quod dum tangitur vestimentum eius, utique corpori, non phantasmati, inditum corpus quoque demonstrabatur; non quasi iam de hoc retractemus, sed quia ad praesentem conspirat quaestionem. Si enim non erat veritas corporis, phantasma utique contaminari, qua res vacua, non posset. Qui ergo non potest contaminari prae inanitate substantiae, quomodo voluisset? Ut aemulus legis, mentiebatur qui non vere polluebatur. —Adversus Marcionem Tertulliani [1][2]

saec. IV.

  • Ex hoc tamen quoque jam praeponens doctrinam catholicam, modestius ibi minimeque fallaciter sentiebam juberi ut crederetur quod non demonstrabatur (sive esset quid, sed cui forte non esset; sive nec quid esset), quam illic temeraria pollicitatione scientiae credulitatem irrideri; et postea tam multa fabulosissima et absurdissima, quia demonstrari non poterant, credenda imperari. —Confessiones Augustini [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Quintus Septimius Florens Tertullianus - Adversus Marcionem. (The Latin Library): Liber quartus. Capitulum 20, [13] — demonstrabatur
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: demonstrabatur.
  3. 3.0 3.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, Confessiones (Universitas Turicensis). Liber sextus. Caput V, p. 7. — demonstrabatur