defendendi

Discretiva

defendendi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
dēfendendī	—	—	activa	gerundium­	genitivo	dēfendō (dēfendere)

Forma	Modus flexurae	originis
dēfendendī	casus genitivus singularis · genus masculinum	gerundivi dēfendendus
dēfendendī	casus genitivus singularis · genus neutrum	gerundivi dēfendendus
dēfendendī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	gerundivi dēfendendus
dēfendendī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	gerundivi dēfendendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /deːfenˈden.diː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dē·fen·den·dī — morphologica: de-fend-end-i

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58...+17

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

Aulus Gellius ca. 130-180

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 85 a.C.n. / 669 a.u.)

• Voluntas, si animus a talibus factis vacuus et integer esse dicetur. Postremo, quas ad defensionem rationes reo dabimus, eis accusator ad alios ex culpa eximendos abutetur. Verum id brevi faciendum est et in unum multa sunt conducenda ut ne alterius defendendi causa hunc accusare, sed huius accusandi causa defendere alterum videatur. —De inventione Ciceronis

class.

• In ipso apparatu belli legati a rege Ptolomaeo venerunt qui nuntiarent Athenienses adversus Philippum petisse ab rege auxilium: ceterum, etsi communes socii sint, tamen nisi ex auctoritate populi Romani neque classem neque exercitum defendendi aut oppugnandi cuiusquam causa regem in Graeciam missurum esse; vel quieturum eum in regno, si populo Romano socios defendere libeat, vel Romanos quiescere, si malint, passurum atque ipsum auxilia, quae facile adversus Philippum tueri Athenas possent, missurum. —Ab urbe condita Titi Livii

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Nec video quare curam dicendi putent quidam inde coepisse, quod ii qui in discrimen aliquod vocabantur accuratius loqui defendendi sui gratia instituerint. Haec enim ut honestior causa, ita non utique prior est, cum praesertim accusatio praecedat defensionem, nisi quis dicet etiam gladium fabricatum ab eo prius qui ferrum in tutelam sui quam qui in perniciem alterius compararit. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170–177 p.C.n.)

• Percontatus ego sum quid esset illud mirum Quadrigarii. Repetit: “In eo igitur libro scriptum inveni, cum obpugnaret L. Sulla in terra Attica Piraeum et contra Archelaus regis Mitridati praefectus ex eo oppido propugnaret, turrim ligneam defendendi gratia structam, cum ex omni latere circumplexa igni foret, ardere non quisse, quod alumine ab Archelao oblita fuisset.” —Noctes Atticae A. Gellii