cygnos

Discretiva

cygnos dictio est in variis linguis:

• Interlingua: cygnos

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cygnōs	casus accusativus pluralis	substantivi cygnus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kyg.noːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cyg·nōs — morphologica: cygn-os

Formae aliae

• cycnōs

Loci

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVI.

• Moeris: Nil adest novi.

Circe: Tertiam igitur adiurationem aggravabo. …

Adsis et tu dea tertii caeli Venus, quam et Esperum, Bosphorum, et luciferum dicimus. Oro te, prome tuas columbas, turtures, pavones, ficedulas, galgulos, passeres, pelecanes, harpas, pifices, olores, cygnos, palumbos, sturnos, chenalopices, et non nominatas aves tuas. Lepores, hinnulos, equas, formicas, fringillas, caeteraque specierum istarum animantia. —Cantus Circaeus Iordani Bruni