cygnis

Discretiva

cygnis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cygnīs	casus dativus pluralis	substantivi cygnus
cygnīs	casus ablativus pluralis	substantivi cygnus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkyg.niːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cyg·nīs — morphologica: cygn-is

Formae aliae

• cycnīs

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (post 1 a.C.n.)

• gaudia post Veneris quae poscet munus amantem,

illa suas nolet pondus habere preces.

nec lucem in thalamos totis admitte fenestris;

aptius in vestro corpore multa latent.

lusus habet finem: cygnis descendere tempus,

duxerunt collo qui iuga nostra suo.

ut quondam iuvenes, ita nunc, mea turba, puellae

inscribant spoliis “Naso magister erat.” —Ars amatoria Ovidii Nasonis