Jump to content

cycnis

E Victionario

Discretiva

cycnis dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
cycnīs casus dativus pluralis substantivi cycnus
cycnīs casus ablativus pluralis substantivi cycnus

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈkyk.niːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: cyc·nīs — morphologica: cycn-is

Formae aliae

[+/-]

Loci

[+/-]
T. Lucretius Carus
–95…–55
Marcus Valerius Martialis
40-103
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • E tenebris tantis tam clarum extollere lumen
qui primus potuisti inlustrans commoda vitae,
te sequor, o Graiae gentis decus, inque tuis nunc
ficta pedum pono pressis vestigia signis,
non ita certandi cupidus quam propter amorem
quod te imitari aveo; quid enim contendat hirundo
cycnis, aut quid nam tremulis facere artubus haedi
consimile in cursu possint et fortis equi vis? —De rerum natura Lucretii [1][2]

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

  • Puella senibus dulcior mihi cycnis,
Agna Galaesi mollior Phalantini,
Concha Lucrini delicatior stagni,
Cui nec lapillos praeferas Erythraeos,
Nec modo politum pecudis Indicae dentem
Nivesque primas liliumque non tactum;
Quae crine vicit Baetici gregis vellus
Rhenique nodos aureamque nitelam; —Epigrammata M. Valerii Martialis [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Lucretius Carus - De rerum natura libri sex. (Teubner, Lipsiae MCMLXIX). Liber tertius, versus 7 — cycnis
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: cycnis.
  3. 3.0 3.1 Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Bibliotheca Augustana): Liber quintus. XXXVII, versus 1 — cycnis