cycnis

Discretiva

cycnis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cycnīs	casus dativus pluralis	substantivi cycnus
cycnīs	casus ablativus pluralis	substantivi cycnus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkyk.niːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cyc·nīs — morphologica: cycn-is

Formae aliae

• cygnīs

Loci

T. Lucretius Carus –95…–55

Marcus Valerius Martialis 40-103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• E tenebris tantis tam clarum extollere lumen

qui primus potuisti inlustrans commoda vitae,

te sequor, o Graiae gentis decus, inque tuis nunc

ficta pedum pono pressis vestigia signis,

non ita certandi cupidus quam propter amorem

quod te imitari aveo; quid enim contendat hirundo

cycnis, aut quid nam tremulis facere artubus haedi

consimile in cursu possint et fortis equi vis? —De rerum natura Lucretii

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

• Puella senibus dulcior mihi cycnis,

Agna Galaesi mollior Phalantini,

Concha Lucrini delicatior stagni,

Cui nec lapillos praeferas Erythraeos,

Nec modo politum pecudis Indicae dentem

Nivesque primas liliumque non tactum;

Quae crine vicit Baetici gregis vellus

Rhenique nodos aureamque nitelam; —Epigrammata M. Valerii Martialis