currerent

Discretiva

currerent dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
currerent	tertia pluralis	imperfectum	activa	coniunctivus	currō (currere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkur.rerent/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·re·rent — morphologica: curr-erent

Loci

Titus Livius -58/+17

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Ibi Euandrum, qui ex eo genere Arcadum multis ante tempestatibus tenuerit loca, sollemne adlatum ex Arcadia instituisse ut nudi iuvenes Lycaeum Pana venerantes per lusum atque lasciviam currerent, quem Romani deinde vocarunt Inuum. —Ab urbe condita Titi Livii

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Tanta celeritate coeli sphaera dicitur currere, ut nisi adversus praecipitem eius cursum astra currerent, quae eam remorarentur, mundi ruinam facerent. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis