curaverim

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg curaverim dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cūrāverim prima singularis perfectum activa coniunctivus cūrō (cūrāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kuːˈraːwerim/(classice)
Syllabificatio phonetica: cū·rā·ve·rim — morphologica: curav-erim

Usus[+/-]

Latinitas mediaevalis

saec. VI.

  • Litterae tuae, fili carissime Monime, quantum demonstrant delectabilem tui animi sinceritatem, laudabilemque studii spiritalis ardorem, tantum nostrae responsionis, querula benignitate, videntur arguere tarditatem. Tanquam in eo minus quam debeo te videar diligere, quod inquisitionibus tuis non curaverim celeriter respondere. —Libri ad Monimum Fulgentii Ruspensis (c.467-533). Liber primus. Caput primum.