cuniculorum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg cuniculorum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
cunīculōrum casus genitivus pluralis substantivi cunīculus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kuniːkuˈloːrum/(classice)
Syllabificatio phonetica: cu·nī·cu·lō·rum — morphologica: cunicul-orum

Loci[+/-]

Lucius Annaeus Seneca -3/+65 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Nihil est istis, quamdiu mersa et involuta caeno suo iacent, foedius, nihil obscurius, quidni? Quae per longissimorum cuniculorum tenebras extrahuntur. Nihil est illis, dum fiunt et a faece sua separantur, informius. Denique ipsos opifices intuere, per quorum manus sterile terrae genus et infernum perpurgatur; videbis quanta fuligine oblinantur. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [1][2]

saec. I.

  • Murium iocusculis fibrae ad numerum lunae in mense congruere dicuntur totidemque inveniri, quotum lumen eius sit, praeterea bruma increscere. cuniculorum exta in Baetica gemina saepe reperiuntur. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (The Latin Library):  Tomus / Liber 15. 94, versus 58 — cuniculorum
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: cuniculorum.
  3. 3.0 3.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XI, 76. p. 196 — cuniculorum