cresceretis

Discretiva

cresceretis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
crēscerētis	secunda pluralis	imperfectum	activa	coniunctivus	crēscō (crēscere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kreːskeˈreːtis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: crēs·ce·rē·tis — morphologica: cresc-eretis

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. X.

• Item: Ille, cum esset dives, factus est pauper, non ut cresceret, sed ut vos cresceretis: nam factus est, quod vos eratis, ut vos faceret quod ipse erat: nam ipse factus est pauper, ut vos suae divinitatis divitiarum faceret participes. —Expositio epistolarum S. Pauli Attonis Vercellensis (925–961). Epistola secunda ad Corinthos.