convenerunt

Discretiva

convenerunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
convēnērunt	tertia pluralis	perfectum	activa	indicativus	conveniō (convenīre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.weːˈneːrunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·vē·nē·runt — morphologica: con-ven-erunt

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

C. Sallustius Crispus –86…–34

Demetrius Cantemir 1674-1723

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44 a.C.n. / 710 a.u.)

• Itaque in senatum veni mane. quod cum esset animadversum, frequentissimi senatores  convenerunt . quae de te in senatu egerim, quae in contione maxima dixerim, aliorum te litteris malo cognoscere; illud tibi persuadeas velim, me omnia quae ad tuam dignitatem augendam pertinebunt, quae est per se amplissima, summo semper studio suscepturum et defensurum. quod quamquam intellego me cum multis esse facturum, tamen appetam huius rei principatum. —Epistolae ad Familiares Ciceronis

class.  (40 a.C.n. / 714 a.u.)

• Ad ea Iugurtha, tametsi regem ficta locutum intellegebat et ipse longe aliter animo agitabat, tamen pro tempore benigne respondit. Micipsa paucis post diebus moritur. Postquam illi more regio iusta magnifice fecerant, reguli in unum  convenerunt , ut inter se de cunctis negotiis disceptarent. —Bellum Iugurthinum C. Sallusti Crispi

Latinitas nova

saec. XVIII.  (1714 p.C.n.)

• Tandem ubi iam de cunctis utrique  convenerunt , nec plus aliquid extorquere posse kiehaia videt, ipsos boni successus spe erectos dimittit: sequenti die per aliquem e vesirii officialibus, qui vacuus reverti non debet, residentibus nunciat, vesirium tandem ab imperatore impetrasse ut illorum dominum in suo principatu confirmari ei liceret, iubetque eos in aula adesse. —Descriptio Moldaviae Demetrii Cantemir