constructio

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /koːnsˈtruːktioː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cōn·strūc·ti·ō — morphologica: con-struct-io

Notatio

← Latine: cōnstruō (cōnstruere)

Nomen substantivum

cōnstrūctĭ|ō, -ōnis fem.

1. Structura, compositiō.
2. Apta collocatio et compositio verborum.
3. (Gramm.) compositio verborum ad regulas usumque Latinitatis.

Dictiones collatae

• strūctiō

Composita

• astrūctiō
• dēstrūctiō
• exstrūctiō
• īnstrūctiō
• obstrūctiō
• praestrūctiō
• substrūctiō

Translationes

Structura, compositio	dilatare ▼

Structura, compositio	collabi ▲

Anglice: building (en), construction (en) Germanice: Zusammenfügung (de) f, Konstruktion (de) f

Apta collocatio et compositio verborum	dilatare ▼

Apta collocatio et compositio verborum	collabi ▲

Anglice: construction (en) Germanice: Wortverbindung (de) f, Periodenbau (de) m

Compositio verborum ad regulas usumque Latinitatis	dilatare ▼

Compositio verborum ad regulas usumque Latinitatis	collabi ▲

Anglice: grammatical (en) connection (en), construction (en) Germanice: Konstruktion (de) f

Loci

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4–70

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Tum per imum contendetur, ut super calcatis cupressinis vel pineis, aut, si eae non erunt, aliis frondibus terra contegantur; in principio atque exitu fossae more ponticulorum binis saxis tantummodo pilarum vice constitutis, et singulis superpositis, ut eiusmodi constructio ripam sustineat, ne praecludatur humoris illapsus atque exitus. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae