constaturo
Discretiva
 |
constaturo dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| cōnstatūrō | casus dativus singularis · genus masculinum | participii cōnstatūrus |
| cōnstatūrō | casus ablativus singularis · genus masculinum | participii cōnstatūrus |
| cōnstatūrō | casus dativus singularis · genus neutrum | participii cōnstatūrus |
| cōnstatūrō | casus ablativus singularis · genus neutrum | participii cōnstatūrus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /koːnstaˈtuːroː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: cōn·s·ta·tū·rō — morphologica: con-stat-ur-o
