coniunctura

Discretiva

coniunctura dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

coniūnctūra

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
coniūnctūra	casus nominativus singularis · genus femininum	participii coniūnctūrus
coniūnctūra	casus vocativus singularis · genus femininum	participii coniūnctūrus
coniūnctūra	casus nominativus pluralis · genus neutrum	participii coniūnctūrus
coniūnctūra	casus accusativus pluralis · genus neutrum	participii coniūnctūrus
coniūnctūra	casus vocativus pluralis · genus neutrum	participii coniūnctūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.juːnkˈtuːra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·iūnc·tū·ra — morphologica: con-iunct-ur-a

coniūnctūrā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
coniūnctūrā	casus ablativus singularis · genus femininum	participii coniūnctūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.juːnkˈtuːraː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·iūnc·tū·rā — morphologica: con-iunct-ur-a

Loci

Titus Livius -58/+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Auxerunt Romae tumultum litterae ex Gallia allatae ab L. Porcio praetore: Hasdrubalem movisse ex hibernis et iam Alpes transire; octo milia Ligurum conscripta armataque coniunctura se transgresso in Italiam esse, nisi mitteretur in Ligures qui eos bello occuparet; se cum invalido exercitu quoad tutum putaret progressurum. —Ab urbe condita Titi Livii