conis

Discretiva

conis dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Francogallice: cônis

Formae affines

Latine

cōnīs

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cōnīs	casus dativus pluralis	substantivi cōnus
cōnīs	casus ablativus pluralis	substantivi cōnus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkoːniːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cō·nīs — morphologica: con-is

Usus

Latinitas Romana

saec. I.

• nec modus aut arcus lentare aut fundere glandes

aut torrere sudes galeasque attollere conis.

hos inter motus pigram gemit una quietem

Thessalia et geminis incusat fata querellis,

quod senior Peleus nec adhuc maturus Achilles. —Achilleis P. Papinii Statii. (ca. 40-96). Liber I, versus 437.

Francogallice

conis

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
conis	prima singularis	praesens	activa	indicativus	conir
conis	secunda singularis	praesens	activa	indicativus	conir
conis	secunda singularis	praesens	activa	imperativus	conir
conis	prima singularis	perfectum	activa	indicativus	conir
conis	secunda singularis	perfectum	activa	indicativus	conir

Forma	Modus flexurae	originis
conis	forma pluralis · genus masculinum	participii coni

Appellatio pronuntiatusque

API: [kɔˈni]

Syllabificatio phonetica: co·nis — morphologica: con-is