conis

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg conis dictio est in variis linguis:

Dictiones similes[+/-]

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

cōnīs[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
cōnīs casus dativus pluralis substantivi cōnus
cōnīs casus ablativus pluralis substantivi cōnus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkoːniːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: cō·nīs — morphologica: con-is
Usus[+/-]
Latinitas Romana

saec. I.

  • nec modus aut arcus lentare aut fundere glandes
aut torrere sudes galeasque attollere conis.
hos inter motus pigram gemit una quietem
Thessalia et geminis incusat fata querellis,
quod senior Peleus nec adhuc maturus Achilles. —Achilleis P. Papinii Statii. (ca. 40-96). Liber I, versus 437.

Francogallice[+/-]

conis[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
conis prima singularis praesens activa indicativus conir
conis secunda singularis praesens activa indicativus conir
conis secunda singularis praesens activa imperativus conir
conis prima singularis perfectum activa indicativus conir
conis secunda singularis perfectum activa indicativus conir
Forma Modus flexurae originis
conis forma pluralis · genus masculinum participii coni
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: [kɔˈni]
Syllabificatio phonetica: co·nis — morphologica: con-is