colligite

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg colligite dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
colligite secunda pluralis praesens activa imperativus colligō (colligere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kolˈligite/(classice)
Syllabificatio phonetica: col·li·gi·te — morphologica: col-lig-ite

Usus[+/-]

Latinitas humanistica

saec. XV. - saec. XVI.

  • Penes Romanos erat rusticana veritas. Talem inducit libro De Finibus secundo: Quod nostri quidem optime disputant, nihil opus esse eum qui philosophus futurus sit scire litteras. Itaque ut maiores nostri ab aratro adduxerunt Cincinnatum illum, ut dictator esset, sic vos de Pelasgis omnibus colligite bonos quidem viros, sed certe non semper eruditos. —Adagiorum chiliades Desiderii Erasmi (1469-1536). Χιλιάς quarta. 3813. IV, IX, 13. More Romano.