cessum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg cessum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
cessum
supinum­ accusativo cēdō (cēdere)
Forma Modus flexurae originis
cessum casus accusativus singularis · genus masculinum participii cessus
cessum casus nominativus singularis · genus neutrum participii cessus
cessum casus accusativus singularis · genus neutrum participii cessus
cessum casus vocativus singularis · genus neutrum participii cessus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkessum/(classice)
Syllabificatio phonetica: ces·sum — morphologica: cess-um

Loci[+/-]

Titus Livius -58/+17
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Equidem, sicubi loco cessum, si terga data hosti, si signa foede amissa obici nobis possent, tamen hoc a te impetrari aequum censerem ut nos virtute culpam nostram corrigere et abolere flagitii memoriam nova gloria patereris. —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber VII, caput 13, [4] — cessum
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: cessum.