ceditur

Discretiva

ceditur dictio est in variis linguis:

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
cēditur	tertia singularis	praesens	passiva	indicativus	cēdō (cēdere)

API: /ˈkeːditur/

Syllabificatio phonetica: cē·di·tur — morphologica: ced-itur

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

class.

Iam omnibus locis ceditur nequiquam Sempronio consule obiurgante atque hortante. —Ab urbe condita Titi Livii ^[1]^[2]

saec. IV.

Quaecumque ista causa est voluntatis, si non ei potest resisti, sine peccato ei ceditur: si autem potest, non ei cedatur, et non peccabitur. —De libero arbitrio Augustini ^[3]^[2]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named TitusLivius
1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Augustinus