caput

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Notatio[+/-]

A lingua prisca Indoeuropaea *kaput-.

Nomen substantivum[+/-]

căp|ŭt, -ĭtĭs neut.

  1. √ Pars anterior vel superior animalis, qui cerebrum et os continet.
  2. Pars summa aut extrema rei, praesertim:
    1. Fons fluminis.
    2. (rare) Ostium fluminis.
    3. Radix plantae.
    4. Rami vitis.
    5. (poetice) Summa pars arboris.
  3. Homo vel animal singulare.
  4. Vita.
  5. Qui gregem, societatem, &c., ducit.
    1. Nationis: Roma caput Italiae est
  6. Pars libri

Declinatio[+/-]

n. sing. plur.
nom. căpŭt căpĭta I
gen. căpĭtis căpĭtum II
dat. căpĭtī căpĭtibus III
acc. căpŭt căpĭta IV
abl. căpĭte căpĭtibus VI
voc. căpŭt căpĭta V

Dictiones derivatae[+/-]

Collocationes

Usus[+/-]

Exempla

Translationes[+/-]

Anglice
head en
Dacoromane
cap m ro
Estonice
pea et
Finnice
pää fi
Francogallice
tête fem. fr
Germanice
Kopf masc. de
Graeca Antiqua
κεφαλή (cephalē, f.)
Hispanice
cabeza fem. es
Italice
testa fem. it
Lusitane
cabeça fem. pt
Neograece
κεφάλι (kefáli, n.) el
Polonice
głowa fem. pl
Suecice
huvud sv