caput

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Caput

Latine[+/-]

Notatio[+/-]

A lingua prisca Indoeuropaea *kaput-.

Nomen substantivum[+/-]

căp|ŭt, -ĭtĭs neut.

  1. √ Pars anterior vel superior animalis, qui cerebrum et os continet.
  2. Pars summa aut extrema rei, praesertim:
    1. Fons fluminis.
    2. (rare) Ostium fluminis.
    3. Radix plantae.
    4. Rami vitis.
    5. (poetice) Summa pars arboris.
  3. Homo vel animal singulare.
  4. Vita.
  5. Qui gregem, societatem, &c., ducit.
    1. Nationis: Roma caput Italiae est
  6. Pars libri

Declinatio[+/-]

n. sing. plur.
nom. căpŭt căpĭta
gen. căpĭtis căpĭtum
dat. căpĭtī căpĭtibus
acc. căpŭt căpĭta
abl. căpĭte căpĭtibus
voc. căpŭt căpĭta

Dictiones derivatae[+/-]

Collocationes

Usus[+/-]

Exempla

Translationes[+/-]

Anglice
head en
Dacoromane
cap m ro
Estonice
pea et
Finnice
pää fi
Francogallice
tête fem. fr
Germanice
Kopf masc. de
Graeca Antiqua
κεφαλή (cephalē, f.)
Hispanice
cabeza fem. es
Italice
testa fem. it
Lusitane
cabeça fem. pt
Neograece
κεφάλι (kefáli, n.) el
Polonice
głowa fem. pl
Suecice
huvud sv