caput

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Notatio[+/-]

A lingua prisca Indoeuropaea *kaput-.

Nomen substantivum[+/-]

căp|ŭt, -ĭtĭs neut.

  1. √ Pars anterior vel superior animalis, qui cerebrum et os continet.
  2. Pars summa aut extrema rei, praesertim:
    1. Fons fluminis.
    2. (rare) Ostium fluminis.
    3. Radix plantae.
    4. Rami vitis.
    5. (poetice) Summa pars arboris.
  3. Homo vel animal singulare.
  4. Vita.
  5. Qui gregem, societatem, &c., ducit.
    1. Nationis: Roma caput Italiae est
  6. Pars libri

Declinatio[+/-]

n. sing. plur.
nom. căpŭt căpĭta I
gen. căpĭtis căpĭtum II
dat. căpĭtī căpĭtibus III
acc. căpŭt căpĭta IV
abl. căpĭte căpĭtibus VI
voc. căpŭt căpĭta V

Dictiones derivatae[+/-]

Collocationes

Usus[+/-]

Exempla

Translationes[+/-]

Anglice

head en

Dacoromane

cap m ro

Estonice

pea et

Finnice

pää fi

Francogallice

tête fem. fr

Germanice

Kopf masc. de

Graeca Antiqua

κεφαλή (cephalē, f.)

Hispanice

cabeza fem. es

Italice

testa fem. it

Lusitane

cabeça fem. pt

Neograece

κεφάλι (kefáli, n.) el

Polonice

głowa fem. pl

Suecice

huvud sv