Jump to content

callem

E Victionario

Discretiva

callem dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
callem casus accusativus singularis substantivi callis

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /ˈkal.lem/(classice)
Syllabificatio phonetica: cal·lem — morphologica: call-em

Loci[+/-]

P. Ovidius Naso
–42…+18
Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius
ca. 480-525
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 2-8 p.C.n.)

  • “accipio sintque ista precor felicia mentis
signa tuae!” dixi, “quod das mihi, pigneror omen.”
forte fuit iuxta patulis rarissima ramis
sacra Iovi quercus de semine Dodonaeo;
hic nos frugilegas adspeximus agmine longo
grande onus exiguo formicas ore gerentes
rugosoque suum servantes cortice callem;
dum numerum miror, “totidem, pater optime,” dixi,
“tu mihi da cives et inania moenia supple!” —Metamorphoses Ovidii Nasonis [1][2]

Latinitas postclassica

saec. VI.  (ca. 523-525 p.C.n.)

  • Ego vero nego ullum esse bonum, quod noceat habenti. Num id mentior? Minime, inquis. Atqui divitiae possidentibus persaepe nocuerunt, cum pessimus quisque eoque alieni magis avidus, quicquid usquam auri gemmarumque est, se solum, qui habeat dignissimum putat. Tu igitur, qui nunc contum gladiumque sollicitus pertimescis, si vitae huius callem vacuus viator intrasses, coram latrone cantares. —Consolatio philosophiae Boetii [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Publius Ovidius Naso - Metamorphoseon libri XV. (Bibliotheca Augustana): Liber septimus, Pestilentia, versus 626 — callem
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: callem.
  3. 3.0 3.1 Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius - Consolatio philosophiae libri quinque. Ed. Ernst Gegenschatz/Olof Gigon, Monaci/Turici 1947. (Bibliotheca Augustana):  Liber secundus.  Sectio 5.p.  [34] — callem