calle

Discretiva

calle dictio est in variis linguis:

• Asturice: calle
• Hispanice: calle
• Italice: calle

Dictiones similes

• Dacoromane: cale
• Hispanice: callé

Formae affines

Latine

calle

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
calle	casus ablativus singularis	substantivi callis

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkal.le/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cal·le — morphologica: call-e

callē

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
callē	secunda singularis	praesens	activa	imperativus	calleō (callēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkal.leː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cal·lē — morphologica: call-e

Hispanice

calle

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
calle	prima singularis	praesens	activa	coniunctivus	callar
calle	tertia singularis	praesens	activa	coniunctivus	callar
calle	tertia singularis	praesens	activa	imperativus	callar

Appellatio pronuntiatusque

API: [ˈka.ʝe]

(Castellane, castellano)

Syllabificatio phonetica: ca·lle — morphologica: call-e

Loci

Publius Vergilius Maro –70…–19

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 29-19 a.C.n.)

• migrantis cernas totaque ex urbe ruentis:

ac velut ingentem formicae farris acervum

cum populant hiemis memores tectoque reponunt,

it nigrum campis agmen praedamque per herbas

convectant calle angusto; pars grandia trudunt

obnixae frumenta umeris, pars agmina cogunt

castigantque moras, opere omnis semita fervet. —Aeneidos libri XII P. Vergilii Maronis