brevius

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈbre.wi.us/(classice)
Syllabificatio phonetica: bre·vi·us — morphologica: brev-ius

Adverbium[+/-]

brevius

  1. Plus quam breviter (comparativus)

Translationes[+/-]

Plus quam breviterdilatare ▼
Plus quam brevitercollabi ▲

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg brevius dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
brevius casus nominativus singularis · genus neutrum brevior (brevis comparativus)
brevius casus accusativus singularis · genus neutrum brevior (brevis comparativus)
brevius casus vocativus singularis · genus neutrum brevior (brevis comparativus)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈbre.wi.us/(classice)
Syllabificatio phonetica: bre·vi·us — morphologica: brev-ius

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius
ca. 480-525
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

  • Nunc venio ad tua illa brevia, quae consectaria esse dicebas, et primum illud, quo nihil potest brevius: Bonum omne laudabile, laudabile autem honestum, bonum igitur omne honestum. O plumbeum pugionem! Quis enim tibi primum illud concesserit? - quo quidem concesso nihil opus est secundo; si enim omne bonum laudabile est, omne honestum est. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis [1][2]

Latinitas postclassica

saec. IV.

  • Hoc quidem certe brevius est: sed prospiciendum arbitror, ne quisquam libro meo lecto, et non lectis omnibus quae ab illo dicta sunt, existimet ea me proponere noluisse, ex quibus ista eius pendent, et ex quibus quasi consequenter vera esse monstrantur, quae falsa redarguo. —De nuptiis et concupiscentia Augustini [3][2]

saec. VI.

  • Sed quoniam de diatessaron consonantia latius diximus, brevius et pene puris numeris de diapason ac diapente consonantiis disseramus. Diapente enim constat ex tribus tonis ac semitonio, id est ex diatessaron et tono. Disponantur enim numeri quos superior descriptio comprehendit, 192, 216, 243, 256. In hac igitur dispositione primus terminus ad secundum, et secundus ad tertium tonorum retinet proportiones. —De institutione musica Boetii [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - De finibus bonorum et malorum libri quinque. (The Latin Library): Liber quartus. 18 [48] — brevius
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: brevius.
  3. 3.0 3.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De nuptiis et concupiscentia (Universitas Turicensis). Liber primus. Caput IV, p. 10. — brevius
  4. 4.0 4.1 Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius - De institutione musica libri quinque. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1844-1864. (Universitas Turicensis):  Liber II.  Pagina 1221B.  Caput XXX. — brevius