brevem

Discretiva

brevem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
brevem	casus accusativus singularis · genus masculinum	adiectivi brevis
brevem	casus accusativus singularis · genus femininum	adiectivi brevis

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈbre.wem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: bre·vem — morphologica: brev-em

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Eam simul intra speluncam ducunt verbisque quae dolebat minora facientes sic adloquuntur: «Tu quidem salutis et pudicitiae secura brevem patientiam nostro compendio tribue, quos ad istam sectam paupertatis necessitas adegit. Parentes autem tui de tanto suarum divitiarum cumulo, quamquam satis cupidi, tamen sine mora parabunt scilicet idoneam sui sanguinis redemptionem.» —Metamorphoseon libri XI Apulei