auctura
Discretiva
 |
auctura dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]auctūra
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| auctūra | casus nominativus singularis · genus femininum | participii auctūrus |
| auctūra | casus vocativus singularis · genus femininum | participii auctūrus |
| auctūra | casus nominativus pluralis · genus neutrum | participii auctūrus |
| auctūra | casus accusativus pluralis · genus neutrum | participii auctūrus |
| auctūra | casus vocativus pluralis · genus neutrum | participii auctūrus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /au̯kˈtuːra/ (classice) - Syllabificatio phonetica: auc·tū·ra — morphologica: auct-ur-a
auctūrā
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| auctūrā | casus ablativus singularis · genus femininum | participii auctūrus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /au̯kˈtuːraː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: auc·tū·rā — morphologica: auct-ur-a