aucturus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /au̯kˈtuːrus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: auc·tū·rus — morphologica: auct-ur-us

Notatio

← Latine: augeō

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
auctūrus	—	futurum	activa	participium­	nominativo	augeō (augēre)

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	auctūrus	auctūra	auctūrum	nom.	auctūrī	auctūrae	auctūra
gen.	auctūrī	auctūrae	auctūrī	gen.	auctūrōrum	auctūrārum	auctūrōrum
dat.	auctūrō	auctūrae	auctūrō	dat.	auctūrīs	auctūrīs	auctūrīs
acc.	auctūrum	auctūram	auctūrum	acc.	auctūrōs	auctūrās	auctūra
abl.	auctūrō	auctūrā	auctūrō	abl.	auctūrīs	auctūrīs	auctūrīs
voc.	auctūre	auctūra	auctūrum	voc.	auctūrī	auctūrae	auctūra

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Solstitium peragi in octava parte cancri et VIII kal. Iul. diximus. magnus hic anni cardo, magna res mundi. in hoc usque a bruma crescunt dies [creverunt sex mensibus], sol ipse ad aquilonem scandens ac per ardua enisus ab ea meta incipit flecti ac degredi ad austrum, aucturus noctes aliis sex mensibus ablaturusque diei mensuram. —Naturalis historia Plinii

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1343 p.C.n.)

• Sensi ego quidem in multis, sed in me ipso clarius, frustra nature repugnari. Quanto enim studio parentes mei egerant ut patrimonium aucturus ius civile perdiscerem! In quo viventibus hiis aliquantulum processi; ut autem michi relictus sum, eo redii unde nunquam animi intentione discesseram. —Rerum memorandarum libri Petrarcae