auctoribus

Discretiva

auctoribus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
auctōribus	casus dativus pluralis · genus masculinum	substantivi auctor
auctōribus	casus ablativus pluralis · genus masculinum	substantivi auctor

Appellatio pronuntiatusque

API: /au̯kˈtoːri.bus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: auc·tō·ri·bus — morphologica: auctor-ibus

Loci

Apuleius ca. 125–170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 158 p.C.n.)

• Igitur ut solebat ad magorum cerimonias advocari Mercurius carminum vector et illex animi Venus et Luna noctium conscia et manium potens Trivia, vobis auctoribus posthac Neptunus cum Salacia et Portuno et omni choro Nerei ab aestibus fretorum ad aestus amorum transferentur. —Apologia sive Pro se de magia liber Apulei