auctores

Discretiva

auctores dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
auctōrēs	casus nominativus pluralis · genus masculinum	substantivi auctor
auctōrēs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	substantivi auctor
auctōrēs	casus vocativus pluralis · genus masculinum	substantivi auctor

Appellatio pronuntiatusque

API: /au̯kˈtoːreːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: auc·tō·rēs — morphologica: auctor-es

Loci

Apuleius ca. 125–170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Atque ubi fratri suo paratam mortem ebibit, exanimis terrae procumbit, ilicoque repentina pueri pernicie paedagogus commotus ululabili clamore matrem totamque ciet familiam. Iamque cognito casu noxiae potionis varie quisque praesentium auctores insimulabant extremi facinoris. —Metamorphoseon libri XI Apulei