artificio

Discretiva

artificio dictio est in variis linguis:

• Hispanice: artificio
• Italice: artificio

Dictiones similes

• Lusitane: artifício

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
artificiō	casus dativus singularis	substantivi artificium
artificiō	casus ablativus singularis	substantivi artificium

Appellatio pronuntiatusque

API: /ar.tiˈfi.ki.oː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ar·ti·fi·ci·ō — morphologica: artific-io

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

C. Plinius Secundus 23–79

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 85 a.C.n. / 669 a.u.)

• Ac mihi quidem videntur homines, cum multis rebus humiliores et infirmiores sint, hac re maxime bestiis praestare, quod loqui possunt. Quare praeclarum mihi quiddam videtur adeptus is, qui, qua re homines bestiis praestent, ea in re hominibus ipsis antecellat. Hoc si forte non natura modo neque exercitatione conficitur, verum etiam  artificio  quodam comparatur, non alienum est videre, quae dicant ii, qui quaedam eius rei praecepta nobis reliquerunt. —De inventione Ciceronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• ipsa vero paeninsula Arabia, inter duo maria Rubrum Persicumque procurrens, quodam naturae  artificio  ad similitudinem atque magnitudinem Italiae mari circumfusa, in eandem etiam caeli partem nulla differentia spectat, haec quoque in illo situ felix. populos eius a nostro mari usque ad Palmyrenae solitudines diximus: reliqua nunc inde peragemus. —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• At ego praeter pudorem obeundi publice concubitus, praeter contagium scelestae pollutaeque feminae, metu etiam mortis maxime cruciabar sic ipse mecum reputans, quod in amplexu Venerio scilicet nobis cohaerentibus, quaecumque ad exitium mulieris bestia fuisset immissa, non adeo vel prudentia sollers vel  artificio  docta vel abstinentia frugi posset provenire, ut adiacentem lateri meo laceraret mulierem, mihi vero quasi indemnato et innoxio parceret. —Metamorphoseon libri XI Apulei