arente

Discretiva

arente dictio est in variis linguis:

• Italice: arente

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ārente	casus ablativus singularis	participii ārēns

Appellatio pronuntiatusque

API: /aːˈrente/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ā·ren·te — morphologica: ar-ent-e

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

Aulus Cornelius Celsus 30

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Quis inferorum sede ab infausta extrahit

avido fugaces ore captantem cibos,

quis male deorum Tantalo visas domos

ostendit iterum? peius inventum est siti

arente in undis aliquid et peius fame

hiante semper? Sisyphi numquid lapis

gestandus umeris lubricus nostris venit

aut membra celeri differens cursu rota,

aut poena Tityi qui specu vasto patens

visceribus atras pascit effossis aves

et nocte reparans quicquid amisit die

plenum recenti pabulum monstro iacet? —Thyestes Senecae

class.

• Rarius sed aliquando morbus quoque ipse novus est: quem non incidere manifeste falsum est, cum aetate nostra *** quae ex naturalibus partibus carne prolapsa et arente intra paucas horas exspiraverit, sic ut nobilissimi medici neque genus mali neque remedium invenerint. —De Medicina Celsi